Vorige week hebben we het DNA uit een banaan gehaald. Julie en Marte vertellen hoe we dat precies gedaan hebben:
We gebruikten:
een banaan
water
zout
afwasmiddel
zuivere alcohol van 94°
een kom
een trechter
een reageerbuisje
een vork
een soeplepel
een filterzakje
We volgden deze stappen:
1. Plet de banaan in een kom.
2. Voeg 1 lepel zout, 10 lepels water en 1 lepel afwasmiddel toe.
3. Meng daarna alles goed door elkaar en laat het mengsel 10 minuten staan.
4. Doe het filterzakje in de trechter en plaats eronder het reageerbuisje of een dun potje.
5. Zeef het mengsel en door de trechter komt heel langzaam een doorzichtige vloeistof met daarin het DNA.
6. Giet voorzichtig de alcohol erbij terwijl je het buisje schuin houdt.
Je ziet nu een dun draadwerk, dat is het DNA van de banaan.
Als je het uit het buisje haalt, lijkt het op vogelkak. (Nota van de meester: Geweldig voorgesteld, dames!)
Ik denk dat ik dit filmpje al eens een keertje heb laten zien in de klas, maar ik ben niet 100% zeker… In ieder geval: vlieg eens 5 minuten mee met het International Space Station over de Aarde.
Eigenlijk moet je op de vier pijltjes naast het woordje ‘Vimeo’ klikken als het filmpje speelt en het in ‘volledig scherm’ bekijken. Oh, en je luidsprekers opzetten!
Herinneren jullie je nog dat ik vorige week heb proberen uit te leggen wat er precies gebeurt in een kernreactor, zoals die in Japan? Ik heb toen het voorbeeld gegeven van de Jenga-torens die één na één in een kettingreactie omvallen.
Wel, ik heb nog een duidelijker voorbeeld gevonden van de kettingreactie in een kernreactor. Met behulp van 1000 muizenvallen en 1000 ping-pongballetjes kan je een kettingreactie heel gemakkelijk tonen. Eén balletje wordt tussen de muizenvallen gegooid en kijk wat er dan gebeurt…
Hier is trouwens nog een andere – iets minder spectaculair – voorbeeld.
Weten jullie nog? Ergens vorige week had ik het tijdens de les wo. heel even over Watson, de supercomputer van IBM die het opnam tegen mensen in het spelletje Waagstuk. Wel, zo ziet een supercomputer er dus uit. Beetje saai, niet?
Hier zie je ‘m trouwens in actie (in het Engels). Het lijkt misschien niet indrukwekkend wat deze computer doet, maar het is zeer lastig voor een computer om antwoorden als “Grote, grijze zoogdieren die onder andere in Afrika leven en toeteren met hun slurf” om te zetten naar een vraag. Want zo werkt het spelletje Waagstuk: jij krijgt het antwoord, maar je moet de vraag geven.
Ik had jullie vrijdag tijdens de les wo. een filmpje beloofd waarbij het menselijk lichaam als een machine wordt voorgesteld. Het is natuurlijk volledig verzonnen, maar het geeft toch een leuk beeld van – onder andere – spijsvertering.